Glasgow naar Brasschaat: 1020 kilometer ver, maar toch zo dichtbij …

Op 31 oktober 2021 startte in Glasgow de door corona uitgestelde klimaattop.

Bij het schrijven van onderstaand artikel lagen de ambities torenhoog en vandaag is het moeilijk inschatten welke prioriteiten en doelstellingen uiteindelijk de eindmeet haalden.

Waar de vorige klimaattop in Parijs (2015) nog uitging van een maximale temperatuurstijging van 1,5 tot maximum 2 graden, blijkt nu dat we met de huidige maatregelen deze doelstelling helemaal niet bereiken en dat de aarde afstevent op een opwarming van bijna 3 graden.

De klimaattop was in het verleden voor de meesten een ‘ver-van-mijn-bedshow’, waarbij slechts een minderheid zich in de besluitvorming verdiepte, en waar een nog kleinere minderheid daadwerkelijk mee aan de slag ging.

De recente overstromingen in Wallonië en bij onze Duitse zusterstad Bad Neuenahr Arhweiler, de wereldwijde bosbranden, de extreme stormen, de periodes van grote droogte afgewisseld met overvloedige neerslag maken dat deze top ook door de gewone burger met argusogen werd bekeken.

Mede onder druk van de publieke opinie lijkt er nu eindelijk wat te bewegen en nemen beleidsmakers bij mondjesmaat beslissingen om het tij alsnog te keren.

Op federaal niveau was de doelstelling om de CO2-emissie met 55% te verminderen tegen 2030 al in het regeerakkoord opgenomen. De Brusselse en Waalse regering onderschreven deze doelstelling ook, alleen in Vlaanderen hinkte men duidelijk achterop met de invoering van concrete maatregelen.

Toch lijkt de voorbije top in Glasgow een mogelijk kantelpunt (ook voor onze Vlaamse beleidsmakers), want op een drafje worden nu een aantal maatregelen besproken/goedgekeurd die enkele maanden geleden weinig of  geen draagvlak vonden.

Zo werd op vrijdag 29 oktober door de Vlaamse regering beslist om de aflopende premie bij de plaatsing van zonnepanelen (die tot einde december 2021 liep) alsnog te verlengen in 2022.

De uitfasering van auto’s op fossiele brandstoffen, waarbij het eerste streefdoel voorzien in 2027 later wel werd bijgestuurd naar 2029, blijft natuurlijk wel een zeer ambitieus plan en kan de door de bevoorrading (laadpalen) weleens de ‘Achillespees’ worden.

Hoe is het momenteel gesteld met die bijhorende laadinfrastructuur in onze groene

parkgemeente?

Op de Brasschaatse gemeenteraad van september 2021 (dus voor de klimaattop in Glasgow en voor de Vlaamse ambitie qua uitfasering wagens met fossiele brandstoffen) stelde ik een mondelinge vraag aan onze mobiliteitsschepen naar de stand van zaken op ons grondgebied rond de aanwezigheid van beschikbare laadinfrastructuur.

Die vraag kwam van Brasschaatse burgers, die zich al engageerden met de aankoop van een elektrische wagen, maar zelf niet over privé-laadinfrastructuur beschikken. Zij worden vaak geconfronteerd met een nijpend tekort aan laadinfrastructuur in hun nabije omgeving en de ongemakken die hieraan verbonden zijn.  

Nochtans sloegen Vlaanderen en de lokale besturen reeds voor de top in Glasgow de handen in elkaar door de ondertekening van het Lokaal Energie-en Klimaatpact.

Eén van de doelstellingen binnen dit pact was tegen 2030 één laadpunt per 100 inwoners te voorzien. Voor een gemeente als de onze met ± 38.000 inwoners komt dat neer op 380 laadpunten.

Momenteel, zo blijkt na de interpellatie, beschikken we op ons grondgebied over 36 laadpalen (of 72 laadpunten), privé-laadpalen niet inbegrepen. Binnen de gemeenteraad werd onlangs een bestek goedgekeurd om over een periode van de komende vijf jaar 10 laadpalen per jaar bij te plaatsen.

Concreet zou dat betekenen dat we de komende vijf jaar over (36 + 50) 86 laadpalen of 172 laadpunten kunnen beschikken, wat minder dan de helft is van de voorziene doelstelling tegen 2030 (380 laadpunten).

Dit zal nog moeilijker haalbaar worden na de goedkeuring van de Vlaamse doelstelling om tegen 2029 de shift rond elektrische wagens door te voeren. Bij de versnelde switch die nu op tafel ligt zullen er tegen 2030 liefst 100.000 semi-publieke laadpalen nodig zijn (semi-publieke laadpalen zijn laadpalen op privé-terrein die door iedereen gebruikt kunnen worden; momenteel in België zijn er 4.300 stuks). Een laadpaal voor elke gebruiker binnen een straal van 500 meter is voorlopig de ambitie.

België zakt op de nieuwe Climate Change Performance Index 9 plaatsen naar een beschamende 49ste plaats (achter China).

De verdeeldheid rond de te nemen klimaatbeslissingen tussen Federale, Vlaamse, Brusselse en Waalse regeringen zijn hieraan zeker niet vreemd en beschamend voor wie een ander, prestigieuzer  klimaatbeleid in gedachten heeft.

Op gemeentelijk vlak organiseerde onze Braschaatse parkgemeente op 25/09 een eerste lokale klimaathappening. Een lovenswaardig initiatief, dat de burger aanzet om bewuster om te gaan met onze planeet. Zulke initiatieven behouden echter enkel hun bestaansrecht indien dit gekoppeld kan worden aan concrete klimaatsinvesteringen.

Een verregaande uitrol van ons laadpalenpatrimonium is hierbij zeker het overwegen waard.

 

Geysen Bob